ولادت امام سجاد(ع)مبارک باد

تمامت دلت را برای خدا گفتی...
با واژه‏ هایی که ریشه در ابر دارند
و هنوز بر دل‏ های آسمانی می‏بارند
کاشکی ما نیز «فهمیده» بودیم!
کاشکی دستی به «دعا» می‏گشودیم!
کاشکی حتی ذره‏ای حقِ دوستیِ حق را،
ادا می‏کردیم
و فقط ادعا نمی‏کردیم!
اگر دوستِ خدا بودیم،
هرگز اهل گناه نبودیم!
ما این‏سان که نُمودیم، نبودیم.
ما، دل به حق نسپردیم...
آبروی عشق را بردیم!

دلم سخت گرفته.
«هوای خانه ‏ام ابری است»
به صحیفه سبزت می‏نگرم.
«انجیل اهل‏بیت»، «زبور آل محمد» و...
حسی غریب دارم.
دوست دارم ببارم
«چون ابر در بهاران».

می‏دانم
هیچ‏گاه به هیچ‏کس «نَه» نگفتی
و بر کسی نیاشفتی!
چشم‏ هایت را از گناهانم فرو بند.
در دل و جانم گُل کُن.
امروز برایم تبسم کن.
می‏خواهم دیگر به دنیا دلشاد نباشم.
می‏خواهم مثل تو «سجاد» باشم.
به نگاهی، دلشادم کن.
اینجا،
هوا برای نَفَس کشیدن،
کم است؛
از این قفس، آزادم کن.

/ 0 نظر / 28 بازدید